|
|
| Search |
|---|
| Prijsvraag |
|---|
| Voorwoord: Karakter |
|
|
|
| Geschreven door Ed Smits | |||
| zaterdag 25 augustus 2007 | |||
Ducati: hardgaatie, stukgaatie. Uitgerekend op het moment dat ik, zonder knip of mobiele telefoon, even op pad ben met de in ons testpark aanwezige Hypermotard geeft de fiets de geest.
In the middle of nowhere, dus dat wordt lopen. Terwijl ik met de fiets aan de land langs het Amsterdam-Rijnkanaal loop is die kreet het eerste wat door mijn hoofd schiet. In de jaren ’80 en ’90 van de vorige eeuw een waarheid als een koe, de vraag was in die tijd niet óf, maar wanneer je het gereedschap tevoorschijn zou moeten halen. Iets waar ik, in meer dan tien jaar Italiaans gereden te hebben, maar al te veel herinneringen aan heb. Zo werd een camping in Castellane, Zuid Frankrijk, omgetoverd tot complete werkplaats met half gedemonteerde 748 van ondergetekende, die op de terugweg vanuit Monaco ineens werd geconfronteerd met een gasklep die bleef hangen, net op het moment dat we met tempo 100+ op een haarspeldbocht kwamen afdenderen. Gelukkig bevond ik me in het gezelschap van een tiental Ducatisten die mij met raad en daad terzijde stonden, waardoor met een leerzaam dagje ‘hoe haal ik een Duc volledig uit elkaar en weer in elkaar’, een lipje van een colablikje, ductape en WD40 aan het eind van de dag de 748 weer klaar voor de aanval was. Of die vakantie naar het Zwarte Woud, waar bij een 916 de spanningsregelaar stuk ging en wij een erg behulpzame locale inwoner troffen die zonder problemen huisvesting én gereedschap ter beschikking stelde. Of dat hemelvaartweekend waarbij de koppeling van een 888 SP5 moest worden vervangen, of… of… Inmiddels is meer dan een half uur verstreken en ben ik ongeveer anderhalve kilometer verder. Loopt trouwens wel goed, zo’n Hypermotard, alhoewel ik vrees dat ze dat in Bologna zó niet hebben bedoeld. Er is veel veranderd sinds die jaren negentig. Zo wilden de Italianen af van dat negatieve imago en werd veel geïnvesteerd om de betrouwbaarheid omhoog te schroeven. Iets waar men, naar eigen zeggen, goed in is geslaagd, maar is dat ook zo? Terwijl de meters langzaam voortschrijden zegt mijn gevoel heel anders. We zijn inmiddels anderhalf uur en tweeënhalve kilometer verder, waarin ik mooi de tijd had om even de balans op te maken. In vierenhalf jaar Motorfreaks werden we geconfronteerd met een olielekkende 999, een S2R1000 met gescheurde carters en nu dit. Om over kleinigheidjes als een slechtlopende DS1100 maar niet te praten. Bij de 999 was het een lekke koppakking, bij de S2R een té strak gespannen ketting en bij deze Hypermotard, met behulp van een zeer behulpzame Fabory filiaalmanager, blijkt na demontage van het zadel een losgetrilde accukabel de veroorzaker van alle ellende te zijn. Ducati: hardgaatie, stukgaatie. Men is in Italië hard bezig om van dát negatieve imago af te komen, maar als ik zo de balans opmaak vrees ik dat men nog een lange weg te gaan heeft. Tot die tijd zal men moeten teruggrijpen naar die andere lijfspreuk: "Dat is karakter..." Rij veilig en vergeet nooit je mobiel en knip mee te nemen.
Ed Smits
Motorfreaks biedt haar lezers de mogelijkheid inhoudelijk te reageren op geselecteerde redactionele stukken. Deze reacties vertegenwoordigen de standpunten en meningen van de lezers die ze plaatsten. Voor reageren op artikelen gelden huisregels. Deze regels zijn hier te vinden.
|
| Laatste wallpapers |
|---|
| columns | |||
|---|---|---|---|
|
geschreven door 1DRR , augustus 25, 2007
Als je hem door dit spijtig voorval niet meer wil hebben wil ik altijd een SV650 ruilen...
geschreven door tiesonline , augustus 25, 2007
Tja zo'n duc is in ieder geval goed voor de conditie. Toch een plus punt in deze tijden van fitness.......
geschreven door kwikstaart , augustus 25, 2007
Zeiden ze bij mij thuis altijd. Met andere woorden, prachtig zo'n Ducati maar zoals zelfs verstokte Ducatisten zullen toegeven, niet betrouwbaar. Om nog maar eens in de bekende richting te wijzen; kijk wat er nog rijdt in de winter. Ik kom dan zelden tot nooit Ducati's tegen en evenmin veel van al dat andere moois wat jullie hier graag bespreken. Je kunt vast wel raden waar ik me op voortbeweeg. Zo'n motor die pas ingereden is als al die andere qua kilometerstand al lang weer afgeschreven zijn.
geschreven door throttlemeister , augustus 26, 2007
Karakter in de zin van anders, eigenzinnig of eenkennig, prima. Graag zelfs.
Karakter in de zin van fouten en problemen bagataliseren met de mantel der liefde, nee dank je. Dan maar liever karakterloos.
Helaas wordt de term 'karakter' bij motoren veel te vaak misbruikt voor het laatste. Zo vaak zelfs, dat bij mij de nekharen al overeind gaan staan op het moment dat ik het woord zie op een site of in een blad wat motorfiets gerelateerd is, zonder dat ik de tekst überhaupt nog maar gelezen heb.
Liefde maakt blind zeggen ze wel eens. Prima. Moet kunnen. Maar noem het beeste je dan bij zijn naam en probeer het niet te verdoezelen door te schermen met termen als 'karakter'.
geschreven door Nanneb , augustus 26, 2007
een kapot accukabeltje was alles? dus het blok was nog technisch in orde!
geschreven door Arckira , augustus 26, 2007
..niet eens kapot, alleen maar losgekomen. En met je contactsleutel kun je dus het zadel niet 'openen', dat moet je met gereedeschap doen!
geschreven door sorage , augustus 27, 2007
haha prachtig verhaal.
ik denk dat iedereen het gevoel wel eens kent.
jammer dat het een ducati is, kon elke fiets overkomen.
ondertussen is m'n rugzak standaard uitgerust met een waterpomptang/spanbandjes/plakband/zeskantsleutels 2 setjes
geschreven door Karimero , augustus 27, 2007
Te koop: de enige Ducati superbike van NL zónder problemen. Zwarte 999, bj. 2006. Net 10.000-beurt gehad. Puntgaaf en technisch 100%. Meer informatie bij mij.