De Ducati Diavel en Yamaha V-Max, twee motoren die op de markt zijn gezet voor motorrijders die een statement willen maken, die anders dan anderen willen zijn en dat niet onder stoelen of banken willen steken. Om uit te vinden wat in deze nou de überfiets is togen wij ditmaal naar de boulevard van Scheveningen, voor een sterk staaltje poserwerk.

Blikvangers

Scheveningen, Juni 2011 – Een vanwege het zwaarbewolkte, frisse en behoorlijk winderige weer nagenoeg verlaten strandboulevard is toneel voor twee van de meest extreme krachtpatsers die momenteel in motorland vertoeven; de Yamaha V-Max en Ducati Diavel. Hoewel de V-Max duidelijk de massiefste van de twee is gaan de blikken van de spaarzame strandgangers vooral uit naar de Diavel. Als voor de zoveelste keer de vraag “en stuurt dat nog een beetje, met zo’n brede achterband,” met een “verbluffend goed” wordt beantwoord is het duidelijk, alle spierballen ten spijt is het de Duc die alle aandacht voor zich op weet te eisen.

En aandacht, dat is waar het met deze twee motoren precies om te doen is. Reden voor ons om het ditmaal eens over een totaal andere boeg te gooien. Meest voor de hand liggend was geweest om beide motoren op de sprintstrip van Drachten tegenover elkaar te zetten, maar niemand in het lokale bejaardenhuis bleek bereid tijdens die sprint achterop te gaan zitten, om uit te vinden op welke van de twee de meeste doodsangsten zouden worden uitgezeten. En zonder die bejaarde passagier is een sprint ook maar een sprint…

Tekst: Ed Smits
Fotografie: Vincent Burger